In de voetbalwereld is de doelman het laatste bastion van de verdediging, de eenzame ziel die na een fout extra zwaar onder druk komt te staan. Een briljante redding kan de overwinning bezegelen, een enkele blunder kan het hele seizoen op zijn kop zetten. De recente twee Premier League-wedstrijden in de blessuretijd illustreren deze wet op brute wijze: Manchester City incasseerde thuis een gelijkmaker van West Ham United in de laatste minuut, terwijl Arsenal, dankzij een sprint van 70 meter van de 16-jarige Dawman, in de laatste minuut de winnende treffer in een leeg doel scoorde en Everton versloeg. Deze twee dramatische uitslagen vergrootten de kloof tussen het Arsenal Tenue Kind Kopen, dat de leiding in de competitie vertegenwoordigt, en het Manchester City Tenue Kind Kopen, dat de achtervolging ingaat, tot een schijnbaar onoverbrugbare negen punten. De balans in de titelstrijd kantelde volledig in twee razendsnelle momenten.

Beslissende momenten ontstaan ​​vaak door de kleinste barstjes onder druk. In het Etihad Stadium werden hoekschoten in de blessuretijd de nachtmerrie van Manchester City. Doelman Donnarumma schatte de situatie verkeerd in, waardoor een centrale verdediger van West Ham United de bal in het net kon koppen. De wedstrijd eindigde in een gelijkspel. Ondertussen ontvouwde zich in Noord-Londen een nog dramatischer drama. Eerst maakte Everton-doelman Pickford een foute uitslag, waardoor Arsenal de score kon openen. Vervolgens stormde een wanhopige Pickford in de slotminuten opnieuw het strafschopgebied van de tegenstander in om een ​​hoekschop te onderscheppen, maar hij miste, waardoor er een leeg doel ontstond. De 16 jaar en 73 dagen oude Arsenal-speler sprintte vanaf die plek over het hele veld en schoof de bal kalm in het net. Terwijl hij zijn doelpunt vierde met een kniebuiging, werd zijn wapperende Arsenal-shirt het perfecte symbool van jeugd, moed en het geschenk van het lot. Aan de ene kant sneuvelde de ervaring; aan de andere kant werd een wonder geboren.

Deze twee dramatische scènes in de blessuretijd brachten de spanning in de Premier League-titelstrijd bijna tot een einde. Een verschil van negen punten aan het einde van het seizoen betekende meer dan alleen punten; het was een kloof in moraal en lot. Eén enkele fout van de doelman kon een heel seizoen lang de titelstrijd tenietdoen. De filosofie van het voetbal wordt hier duidelijk: het sterkste schild kan op het laatste moment barsten, terwijl het jongste wapen slechts één kans nodig heeft om door een tijdperk heen te breken.